«ΤΟ ΑΝΑΛΟΓΟ ΤΟΥ ΣΑΝ ΤΕΛΜΟ»

san-telmo

Απαγορεύτηκε η διέλευση προς την περιοχή του Ασπροπύργου. Υπάλληλοι του δήμου και αστυνομικά όργανα στέκουν στο ύψος της διασταύρωσης. Δεν επιτρέπουν σε κανέναν να περάσει. Μόνο τα ανατρεπόμενα περνούν, αργά, θορυβώδη, χάνονται σε μια αδιαπραγμάτευτη ευθεία. Θάβουν με χώμα οτιδήποτε διασώθηκε από την επιδρομή. Τα σπίτια που γλιτώσαν από το νυχτερινό βομβαρδισμό κατεδαφίζονται γρήγορα και πρόχειρα. Έπειτα προχωρεί η επιχωμάτωση και το επίπεδο του εδάφους ανέρχεται τώρα ολίγα μέτρα σε σύγκριση με την προηγούμενη γεωμετρία του. Όσοι δέχθηκαν την αναγκαστική μετοίκηση από την περιοχή του Ασπροπύργου, φορτώνονται σε αστικά λεωφορεία. Επιστρατεύθηκαν και κάποια τουριστικά και έτσι οι διωγμένοι, ειδικά τα παιδιά, διαθέτουν την ψευδαίσθηση πως ο τόπος διαμονής τους πρόκειται να είναι χτισμένος σε μια παραθαλάσσια πόλη με ωραία, θερινά τοπία. Μονάχα όταν μαίνονται οι εκρήξεις και σηκώνουν τόσο χώμα από τα άγρια εδάφη του Ασπροπύργου οι γυναίκες αρπάζουν τα παιδιά, τα κρατούν σφιχτά στα χέρια και φαντάζονται τον εφιάλτη της αυριανής ζωής. Μέχρι τη νύχτα θα έχει αδειάσει ολόκληρος ο οικισμός. Θα έχουν ξηλωθεί οι αυτοσχέδιοι ναοί, κάτι χριστιανικά παραπήγματα με φθοριούχους σταυρούς, σαν τα ενεχυροδανειστήρια του Λουτρακίου. Οι τσίγκινες σκεπές που αστράφτουν στον ήλιο κόβονται με τα άγρια ψαλίδια, οι τσίγκινες σκεπές σηκώνονται από τον αέρα, ξαφνικοί, ανεξηγήτοι καιροί, παράξενα σύμβολα σε κάθετες θέσεις που περιστρέφονται δαιμονικά, πετούν μακριά προς την ενδοχώρα. Ετούτα τα πράγματα που νομίζουμε πως μας αφήσαν πια, συνιστούν τα πιο επικίνδυνα. Γυρνούν κάποτε, σπαραχτικές αρρώστιες που δεν ιάθηκαν και τώρα χίλιες φορές πιο άγριες οι παλιές, αρπαχτικές φρουρές.

Το βράδυ είχαν στήσει πελώριους προβολείς, δούλευαν όλες οι γεννήτριες, βρώμαγε ο τόπος πετρέλαιο και φωτιζόταν. Οι τελευταίοι κάτοικοι φύγαν. Έτσι, στο μέλλον, θα αποδίδουμε στα ερείπια του Ασπροπύργου την ίδια αίσθηση με εκείνη που απαντούμε όταν παρατηρούμε από μια πολύ κοντινή απόσταση τα τείχη των Μυκηνών ή ορισμένα ερείπια της Μεσογείου. Δεν φαίνεται πια κανένα σπίτι. Αναρίθμητοι κρατήρες, σκαμμένο χώμα σε μεγάλα βάθη και μέσα τα σπίτια ριγμένα. Τοποθετήθηκε ένα φωσφορικό σύμβολο στο μέσον του τεράστιου οικοπέδου. Πρόκειται για μια ιδεογραμμική και άκρως πετυχημένη σύνοψη του τίτλου της εταιρείας που ελέγχει πια την περιοχή. Εκεί θα χτιστεί μια γέφυρα που θα τελειώνει ένα άλλο χάσμα, μια γέφυρα που θα φέρει το όνομα ετούτης της χρονολογίας.

Ο νεαρός άνδρας που ζούσε στο βάθος της τσίγκινης πόλης ήταν ο τελευταίος που αναχώρησε. Έσερνε ένα κομμάτι λαμαρίνα, η σκηνοθεσία ήταν εξαιρετική και προσομοίαζε με τις θυσιαστικές τελετές που λαμβάνουν χώρα σε ακριτικά επίνοια και προβλέπουν σφαγμένα βόδια, ερωτικές συνευρέσεις στους βωμούς με κορίτσια ντυμένα ορχηστρίδες και χονδρούς οριενταλιστές. Ο άνδρας που τον είχε επισκεφτεί το πρωί, πριν τις μικρές ώρες των τηλεσκοπίων του εξήγησε πως σύντομα στον Ασπρόπυργο θα οικοδομηθούν φουτουριστικά κτίσματα για την ικανοποίηση των ανθρώπινων παθών, η πόλη θα πνίγεται στο φώσφορο και θα είναι όλα τρυφερότερα, καθώς στη μαγδαληναία εποχή.  Στο υψηλότερο σημείο της πόλης θα αναπαρίσταται ένα φαντασμαγορικό ανάλογο της Φωτιάς του Σαν Τέλμο. Μες στα μάτια χορεύει με τις άγριες αιχμές του ο τσίγκος.

 

*  *  *

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Ο Απόστολος Θηβαίος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1980. 

Το 2008 ολοκλήρωσε την έκδοση του πρώτου αφηγήματος «Νόμισμα στην Όχθη» , των εκδόσεων Μπαρτζουλιάνος, ενώ το 2009 ολοκληρώθηκε η έκδοση ενός θεατρικού παραμυθιού από τις εκδόσεις Μιχάλη Σιδέρη, με τίτλο «Πολύχρωμο Θάρρος». Από τις ίδιες εκδόσεις δημοσιεύτηκε το αφήγημα με τίτλο «Mendizabal», ενώ πρόσφατα εκδόθηκε η πρώτη ποιητική συλλογή του από τις εκδόσεις Πάτση, με τίτλο «Οδός Πόλεως, Αριθμός 28». Στα τέλη του 2011 κυκλοφόρησε η νέα συλλογή του από τις εκδόσεις «Εκάτη» με τίτλο «17.» Δημοσιεύτηκε επίσης η πρωτότυπη μελέτη του σχετικά με την κουβανική λογοτεχνία «Cubacanan».

Πρόσφατα συμμετείχε στο 30ο Συμπόσιο ποίησης ως εκπρόσωπος της νέας γενιάς ποιητών.

 Κείμενά του δημοσιεύονται τακτικά σε περιοδικά λόγου, έντυπα και ηλεκτρονικά.

Στο θέατρο διακρίθηκε στο διαγωνισμό του θεάτρου «Ελεύθερη Χώρα», ενώ ανέκδοτα έργα του υπάρχουν στο δικτυακό τόπο «Επί σκηνής». Συμμετείχε επίσης στο θεατρικό φεστιβάλ του «Τράινου στο Ρουφ», «12 κουπέ» με την παράσταση «Συναντήσεις» σε πρωτότυπα κείμενα- μονολόγους του ίδιου. Ολοκληρωμένη δουλειά του εκτέθηκε επίσης στο Studio της οδού Πλαταιών, με την προβολή μικρού μήκους ταινίας βασισμένης σε δικά του κείμενα. («Μόνα») Συμμετείχε επίσης με το  έργο «Τα δέντρα τη νύχτα» στο φεστιβάλ Πασάγιο το 2012.

Δείτε επίσης: Απόστολος Θηβαίος, «Ο άνθρωπος των ρεμβασμών»

ΔΕΙΤΕ: http://www.staxtes.com/2013/04/blog-post_22.html

Διαβάστε επίσης:

Το τρομερό παιδί του Macclesfield

Θερινές γιορτές

Τα Χριστούγεννα του Μύρωνα

Ναυάγιο στην Ερμιόνη

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s