«Επιληπτικές Νύχτες»

Standard

 

ian curtis 1 Το τρομερό παιδί του Macclesfield

 του Απόστολου Θηβαίου

Στην περιοχή του Macclesfield, αργά τη νύχτα, η τάξη της χαράς βαδίζει, όπως πηγαίνοντας σε θάνατο. Ωραία παιδιά, με αμπέχονα τύπου Βιετνάμ τρόπικαλ, όλο ναρκωτικά τα μάτια εκείνων των παιδιών, χαράζουν πορεία προς το σπίτι του νεκρού. Πάνε λίγες μονάχα ώρες που διέρρευσε ο θάνατος του επιληπτικού ποιητή Ίαν Κέρτις. Βρέθηκε λέει κρεμασμένος μες στο σαλόνι του σπιτιού του και τώρα τα κορίτσια κρεμούν μαύρα πανιά έξω από τις εγγλέζικες πόρτες της βιομηχανικής γειτονιάς. Οι φίλοι του δεν λένε να πιστέψουν πως ο Ίαν είναι πια νεκρός, οι φίλοι όλοι πιο γερασμένοι και ο πιο καλός και αγαπημένος φίλος, από καιρό πια πεθαμένος. Έξω από το σπίτι κοιτούν το παιδί που τρέχει και δεν υποπτεύεται πια τίποτε από τις τραγικές στιγμές. Ορισμένοι χορεύουν με επιληπτικό τρόπο, μιμούμενοι τον νεκρό Ίαν. Έπειτα πετούν τα σακάκια τους στα πεζοδρόμια, έπειτα χορεύουν όλοι με όλο τον ηλεκτρισμό της θλίψης τους. Έπειτα ακίνητα πουλιά πάνω στα βαρέλια, τα λυπημένα παιδιά του Macclesfield σπαραχτικά ερείπια με φαγωμένα πρόσωπα, απαίσιοι, αξεπέραστοι, βρετανικοί χειμώνες. Ίαν θα σε θυμόμαστε για πάντα, τη φωνή σου που κρατιέται από το περβάζι του τάφου θα τη θυμόμαστε πάντα, τη φαρμακευτική σου ανάσα, το στόμα σου υψικάμινος μες στις ηλεκτρικές νύχτες, δεν θα φανείς ποτέ πια Ίαν με τα πλοία των βρεγμένων μεσημεριών, αιωρείσαι όπως τα ζωηρά παιδιά στις δοκούς της ισορροπίας. Ένα νέος κρατά στο χέρι του αναμμένο κερί, όταν θα σβήσει λέει κάποιος τότε ποτέ πια, η ίδια φλόγα ποτέ. Ίαν τα ασπρόμαυρα μάτια σου, γυάλινα, παράξενα, βαθιά τώρα μες στο πρόσωπο. Όταν μάθαμε έπειτα από χρόνια πως τα μάτια σου σπάσανε από μέσα και όταν μας είπαν πως οι ποιητές και οι καταραμένοι σκοτώνονται από μέσα, όπως πεθαμένη ζωή με όλο το χώμα της χωνευμένο, όταν Ίαν μάθαμε  πόσο λυπημένος ήσουν βάλαμε τα ασημικά και τα πουλιά μες στα κλουβιά, κλειδώσαμε τα βιομηχανικά μας σπίτια, βρώμικες φωλιές γεμάτες αρπακτικά και είπαμε να σε συνοδεύσουμε ως το κοιμητήριο Cheshire που έχει ρωπογραφίες και φυτεμένους σταυρούς όσο φτάνει το βλέμμα σου Ίαν. Σχήματος ankh. Είχαμε όλοι αναμμένα τα μπροστινά φώτα των σπιτιών, ακόμα και οι γυναίκες μας, δεν ήταν πια χαρωπές, μήτε ζητούσαν να σκαρφαλώσουμε πάνω τους, μόνο έκλαιγαν και έβαζαν το χέρι τους εμπρός στα στόματα, κάποτε ακούγονταν βέβαια οι κραυγές τους, καθώς παράξενων πουλιών που σκορπούν αργά μες στα φθινόπωρα. Οι πιο σκληροί από τους ανθρώπους ετοιμάζουν τις αυριανές πληγές και μας κοιτούν, ίσαμε σήμερα που κρατάμε εντατικά τα αρθρικά μας πόδια και όλο χορεύουμε με οριστικά χαμένο τον έλεγχο Ίαν, εμείς οι άγριοι πάνθηρες των πόλεων με τα σκοτεινά πρόσωπα μιας άλλης νεότητας. Και όλο ζωγραφίζουν τα παιδιά του Macclesfield το πρόσωπό σου με χρώματα πολυγνώτια, όπως το χονδρό μαύρο και το υπόλευκο μιας πολύ απόκοσμης χρωματικής συχνότητας και όλο αφήνουμε τα μάτια σου διάφανα Ίαν να κοιτούν προς το τυφλό σημείο του κόσμου μας.  ian curtis 2

Πάνε τόσα χρόνια Ίαν, όμως εμείς δεν σε λησμονήσαμε. Τι και αν κάηκαν οι σοδειές μας, τι και αν η εποχή μας πασχίζει να λήξει, σαν γέρος άνθρωπος που παρακάλεσε να πεθάνει. Εμείς αφήνουμε κατάστικτα τα σώματά μας, διδασκόμαστε τις νύχτες αγγλικούς στίχους, ονειρευόμαστε πως γράφουμε το όνομά σου Ίαν πάνω στους τοίχους των βιομηχανικών έρκερ και γερνούμε, δοσμένοι στο παλιό, παιδικό, συνοικιακό μας δράμα. Δίχως τον τρελό, σε μια παρτίδα που χάθηκε πριν από αιώνες, εμείς Ίαν τρέχουμε άγριοι λύκοι μες στους δρόμους της παλιάς αυτοκρατορίας, εμείς Ίαν, ντυμένοι ακόμα με τα κοστούμια τύπου london cut αργά πολύ, προτού χαράξει βάφουμε τα πρόσωπά μας, μεθούμε στις παμπ που αγαπούσες, ανηφορίζουμε την Πανεπιστημίου με τα φεγγάρια δρεπάνια και την κραυγή της Κατερίνας, σταματούμε και σε θυμόμαστε Ίαν, όταν στις φωτογραφίες μοιάζεις γλυπτό μες στις βροχές Ίαν. Κάποιοι είπαν «ο Ίαν γνωρίζει πού ξερνά ο ουρανός το χρυσάφι του», «ο Ίαν», είπαν,«στέκει με τα παιδιά πόρνες της Camden Town και λέει ιστορίες για ουίσκι, φονικά και σκληρά μεσημέρια.» Σκληρά Ίαν, όπως το σώμα σου επάνω στη σκηνή και οι αγκαθωτές κιθάρες που πάλλονται μες στον αέρα και πίσω εσύ καλός σαν τα παιδιά, σαν τους νεκρούς, σαν την ειρήνη με τα μεγάλα, θρυμματισμένα πια μάτια και τα δάκρυα βροχές. Ο Τζων, είπε, πως είσαι κατάσκοπος του Θεού και ύστερα χάθηκε μες στα μαύρα οργώματα των Θηβών, πλάι του η Τζιν Χάρλοου γελούσε τρανταχτά και φόραγε ένα λασπωμένο φουστάνι, όπως οι νεκροί Ίαν. Ποτέ όπως εσύ. 

ian curtis 3

  

Ian Curtis epilepsy dance

http://www.youtube.com/watch?v=1FDLwxODZt0

Ian Curtis

http://en.wikipedia.org/wiki/Ian_Curtis 

Joy Division – Grant Gee

http://www.dailymotion.com/video/xmbwcq_joy-division-le-film-001_music#.UbGjX77Ro5s

http://www.dailymotion.com/video/xmbx9x_joy-division-le-film-002_music#.UbGi8b7Ro5s

 

Joy Division- Tom Astor, Jacqui Edenbrow, Tom Atencio, Grant Gee

http://watchdocumentary.org/watch/joy-division-video_16b6decf4.html

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s