Ηλίας Πετρόπουλος – «Δέκα χρόνια απουσίας»

Standard
ilias-petropoulos
Σχέδιο: Αλέκος Παπαδάτος, The books journal
Τα 10άχρονα από το θάνατο του «λαογράφου του περιθωρίου» θα τιμηθούν με «ανόσιες» αναγνώσεις και ρεμπέτικα… τραγούδια, την Πέμπτη, 14 Νοεμβρίου, στις 8.00 μ.μ. στο Polis Art Café (Πεσμαζόγλου 5 και Πανεπιστημίου, Αθήνα). Αποσπάσματα από τα βιβλία του θα διαβάσουν οι Ηλίας Λογοθέτης, Γιώργος Μοσχίδης, Πόπη Μοσκώφ, Κώστας Μποσταντζόγλου, Βαγγέλης Ραπτόπουλος, Τέος Ρόμβος, Ελπίδα Σκούφαλου, Έφη Τσαπαρέλη και άλλοι γνωστοί και άγνωστοι φίλοι του. Ρεμπέτικα τραγούδια θα παίξουν και θα τραγουδήσουν οι: Δημήτρης Χατζής (κιθάρα, τραγούδι), Γιώργος Οικονόμου (μπουζούκι, τραγούδι) και Ειρήνη Λιοκουκουδάκη (τραγούδι, κρουστά). Ο Ηλίας Πετρόπουλος υπήρξε μια από πιο ιδιόρρυθμες προσωπικότητες των γραμμάτων και των τεχνών. Άφησε πίσω του ένα πλούσιο συγγραφικό έργο με πρωτότυπη και ευρηματική θεματολογία. Και μόνο οι τίτλοι ορισμένων από τα έργα του, φτάνουν για να αντιληφτούμε την αιχμηρή, προκλητική και πολυσχιδή οπτική του: Το εγχειρίδιο του καλού κλέφτη, Το μπουρδέλο, Το άγιο χασισάκι, Τα καλιαρντά, Παροιμίες του υποκόσμου, Ψειρολογία, Υπόκοσμος και καραγκιόζης, Ρεμπετολογία, Η τραγιάσκα κ.ά. Παράλληλα ασχολήθηκε με την ποίηση, την λογοτεχνία (Πτώματα, πτώματα, πτώματα) και την ζωγραφική ενώ ξεχωριστό ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα άλμπουμ, αφιερώματα και οι συλλεκτικές εκδόσεις που παρουσίασε. Ανάμεσά τους και το περίφημο λεύκωμα Ρεμπέτικα Τραγούδια με μοναδικά –και αξεπέραστα μέχρι και τις μέρες μας- φωτογραφικά ντοκουμέντα. Οι περισσότερες φωτογραφίες που βλέπουμε σήμερα να διακοσμούν τα ρεμπετάδικα και να συμπληρώνουν πολλά από τα άρθρα που αφορούν πρόσωπα και ζητήματα του λαϊκού τραγουδιού προέρχονται από εκεί. Ο Πετρόπουλος διέθετε το χάρισμα να συλλέγει και να συρράπτει εικόνες και πληροφορίες. Η επεξεργασία τους ίσως συχνά να ήταν αυθαίρετη και προβοκατόρική, παρέμενε όμως γοητευτική και ενδιαφέρουσα. Για τον λόγο αυτό τα έργα και η γενικότερη στάση και τοποθέτησή του προκάλεσαν αντιδράσεις και αντιπάθειες. Τις τελευταίες δεκαετίες πριν τη φυγή του στις 3 Σεπτέμβρη του 2003, ζούσε «εξόριστος» στο Παρίσι αφού εις βάρος του εκκρεμούσαν καταδικαστικές αποφάσεις για την αντισυμβατικότητά του αλλά και του τρόπους που συνέλεγε τις «πρώτες ύλες» της έμπνευσής του. Και στη Γαλλία είχε σημαντική εργογραφία με πρωτότυπα κείμενα και μεταφράσεις βιβλίων του. Άφησε ανολοκλήρωτο το τελευταίο πόνημά του Τα κοιμητήρια της Ελλάδας ενώ ένα μεγάλο κομμάτι του αρχείου του βρίσκεται στη Γεννάδιο βιβλιοθήκη. Κλείνοντας παραθέτουμε απόσπασμα από κείμενό του που συνόδευε τις βραδιές ρεμπέτικου τραγουδιού στο Κύτταρο τον Νοέμβριο και Δεκέμβριο του 1972: «Τα ρεμπέτικα τραγούδια είναι τα τραγούδια των πληγωμένων ψυχών, των απλών, των φτωχών, των αισθαντικών, των χωρίς ανταπόκριση ερωτευμένων. Βέβαια τα ρεμπέτικα τραγούδια ανήκουν πια στο παρελθόν. Υπήρξαν όμως κάποτε η παρηγοριά μας. Ήταν οι λευκοί ασπασμοί των παραγνωρισμένων. Και εξακολουθούν να φαντάζουν σαν μαγικός λουλουδότοπος, θαμμένος κάτω από σαράντα χρόνια πικρίας. Είθε, σύντομα τα ελληνοπούλα να διδάσκονται στο σχολείο την απαράμιλλη ωραιότητα των ρεμπέτικων τραγουδιών». 
Κώστας Μπαλαχούτης 06/11/2013
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s