Ο εξ αναγκασμού αριστερόχειρας

Standard

του Νίκου Θεοδοσίου

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Συνέβη ξαφνικά. Όπως άλλωστε όλα τα σημαντικά πράγματα στη ζωή των ανθρώπων.  Στην αρχή το εισέπραξε ως ξάφνιασμα. Ευχάριστο μάλλον. Είχε καταφέρει να ανοίξει τη βρύση του νιπτήρα με το αριστερό χέρι.  Αυτός, ένας δεξιόχειρας! Δεν το θεώρησε όμως κατόρθωμα.

Άρχισε να δίνει σημασία στο γεγονός όταν διαπίστωσε ότι καθημερινές δουλειές που έκανε πάντα με το δεξί, όπως το άνοιγμα της βρύσης που αναφέραμε, το βούρτσισμα των δοντιών, το άνοιγμα της πόρτας ή το άνοιγμα μιας κονσέρβας, παρουσίαζαν τώρα κάποιες δυσκολίες. Με το αριστερό όμως όχι. Κι αυτές μέρα τη μέρα αυξάνονταν.

Έτσι, σταδιακά και χωρίς ιδιαίτερες διαδικασίες, έγινε η μετάβαση των αρμοδιοτήτων  του δεξιού στο αριστερό χέρι. Αλλά όχι χωρίς προβλήματα. Μερικά μάλιστα πολύ σοβαρά. Για παράδειγμα το άνοιγμα του φερμουάρ του παντελονιού. Έχετε προσπαθήσει να το κατεβάσετε με το δεξί χέρι; Παντελώς αδύνατο.

Όταν μια μέρα  βγαίνοντας εκνευρισμένος από τις τουαλέτες, το ανέφερε σαν ένα ενοχλητικό παράδοξο σε ένα συνάδελφο της  κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος, άρχισε να γίνεται θέμα. Γιατί εκείνος δεν κράτησε το στόμα του κλειστό. Και γιατί να το κρατήσει άλλωστε; Όλα πολιτική είναι.

Στην αρχή εισέπραττε από τους συναδέλφους του αστεία του τύπου «ένας αριστερός, τέτοιες δεξιότητες πρέπει να έχει», «εσύ δεν έχεις δεξιότητες αλλά αριστερότητες», ή το βλακώδες «όνομα και πράμα» και το ακόμα χειρότερο «καλά που δεν έγινες αυτό-χειρας». Φυσικά υπήρξαν και πιο χυδαία σχόλια, ιδίως από τους μετακλητούς υπαλλήλους του κόμματος,  αλλά αυτά καλύτερα να μην τα αναφέρουμε.

Όταν το νέο διέρρευσε και στην δεξιά παράταξη, μέσω του γνωστού καφενείου της Βουλής, όπου τίποτα δε μένει κρυφό αφού ο ένας κατασκοπεύει φανερά τον άλλο, το πράγμα άρχισε να χοντραίνει. Γιατί όλοι παρατήρησαν μια γενικότερη αλλαγή στη συμπεριφορά του. Δεν ήταν μόνο ότι τώρα έγραφε μόνο με το αριστερό αλλά άπλωνε και το αριστερό χέρι για χειραψία.

Το γράψιμο δεν ήταν πρόβλημα, πολλοί το κάνουν, αλλά η χειραψία; Μπορεί να θεωρηθεί προσβλητική μια τέτοια χειρονομία. Στην αρχή επικαλέστηκε τραυματισμό της δεξιάς παλάμης,  στη συνέχεια το γνωστό άνοστο επιχείρημα πως χαιρετάει με το χέρι της καρδιάς. Παντελώς ηλίθιο επιχείρημα που φάνηκε πόσο επικίνδυνο ήταν όταν ασυναίσθητα το επανέλαβε χαιρετώντας ένα εκπρόσωπο της άκρας δεξιάς. Κάποιος του το είπε καθαρά, αν το επαναλάμβανε θα έτρωγε διαγραφή!

Αυτή η απλή αλλαγή αρμοδιοτήτων των χεριών, απεδείχθη πολύπλοκη υπόθεση. Τον υποχρέωσε να αλλάξει συνολικά τρόπο ζωής. Για παράδειγμα εγκατέλειψε το αυτοκίνητο. Αυτό το αυτοκίνητο που παρέχει δωρεάν το ελληνικό κράτος σε κάθε βουλευτή. Κυκλοφορούσε πλέον με ταξί και συχνά με τα μέσα μαζικής μεταφοράς, Ο λόγος απλός, δεν μπορούσε να αλλάζει ταχύτητες με το δεξί. Ούτε να βάζει χειρόφρενο. Όλοι θεώρησαν αυτή την ενέργεια ως μια αυθεντικά αριστερή πράξη. Επιστροφή στις ρίζες, είπαν κάποιοι. Πολλοί την επικρότησαν και άλλοι όχι, για ευνόητους λόγους.

Το πρόβλημα όμως δεν περιορίστηκε στο χέρι. Επεκτάθηκε και σε άλλα σημεία του σώματος. Για παράδειγμα ήταν πλέον αδύνατο να διαβάσει εφημερίδες καθώς θα έπρεπε να κινεί το βλέμμα από τα αριστερά προς τα δεξιά. Δηλαδή δεξιές εφημερίδες δεν μπορείς να διαβάσεις τώρα, τον ρώτησε ένας συνάδελφος από τη Θεσσαλονίκη, γνωστός για τα κρύα αστεία που ανέβαζε καθημερινά στο τουίτερ. Και έσκασε σε τρανταχτά γέλια.

Άρχισε συνολικά να «γέρνει» προς τα αριστερά γιατί πάνω απ όλα έπρεπε να σκέφτεται αριστερά προκειμένου να μην αντιμετωπίζει πρακτικά προβλήματα.  Να δούμε τώρα τι στάση θα κρατήσει στο νομοσχέδιο για τη δημιουργία νέων φυλακών που υποστηρίζει το κόμμα, είπε ένας κακεντρεχής συνάδελφος.  Ανοησίες, του απάντησε ο άλλος. Αν είναι κρατικές, θα ψηφίσει ναι, αν είναι ιδιωτικές θα ψηφίσει όχι. Γιατί δυσκολεύεις τα πράγματα;

Μιαν άλλη αλλαγή στη συμπεριφορά του, ίσως την πιο σημαντική, την παρατήρησε πρώτος ο πρόεδρος της βουλής. Πιθανόν γιατί αυτός έχει μια γενική θεώρηση της αίθουσας του κοινοβουλίου αλλά και την πραγματική αίσθηση του «αριστερά» και «δεξιά». Γι αυτόν στο δεξί του χέρι είναι οι δεξιοί, στο αριστερό οι αριστεροί και ευθεία μπροστά οι κεντρώοι. Για τους βουλευτές στα έδρανα η εικόνα είναι ανεστραμμένη. Για παράδειγμα αν μπεις στην αίθουσα από την πόρτα του βάθους και σε ρωτήσει ο νεοπροσληφθείς υπάλληλος, που πάτε κύριε, θα πεις δεξιά. Εσύ ένας αριστερός!

Βέβαια ο πρόεδρος της Βουλής το είπε χαριτολογώντας. Συνάδελφε, του είπε μια μέρα που ζήταγε επίμονα το λόγο επί προσωπικού, μας μπερδεύετε. Αλλάζετε συνέχεια θέσεις. Ξεκινήσατε από την άκρη αριστερά της αιθούσης και όλο προς τα δεξιά έδρανα πηγαίνετε. Αν συνεχίσετε  τοιουτοτρόπως θα υποχρεωθούν οι συνάδελφοι του Κέντρου να σας παραχωρήσουν μιαν θέσιν. Όσοι ήξεραν το πρόβλημά του γέλασαν. Για την κεντροαριστερά εργαζόμαστε σύντροφοι, πέταξε από το βάθος ένας βουλευτής του Κέντρου. Ήταν ένας σαφής υπαινιγμός για την πολιτική προσέγγισης του λεγόμενου κεντρώου χώρου που επιδίωκε τώρα τελευταία η αριστερά. Όχι η άκρα αριστερά, να το ξεκαθαρίσουμε. Αυτή είχε άλλα προβλήματα.

Το κόμμα τότε άρχισε να βλέπει πιο σοβαρά την περίπτωσή του. Τα αστεία κόπηκαν μαχαίρι. Της έδωσαν ιδεολογικό περιεχόμενο.  Μια προσέγγιση στο κέντρο δεν γίνεται αναγκαστικά με μια δεξιά στροφή στην πολιτική, όπως τους κατηγορούσαν οι ακραίοι, αλλά με μια αριστερή. Το θέμα, σε κάθε περίπτωση, είναι από ποια μεριά το βλέπεις. Άρα, καθαρά υποκειμενικό. Δεν μπαίνει στα στερεότυπα που παρελθόντος και τις δογματικές οριοθετήσεις. Τέλος στην παλιά ιδεολογία. Χρειάζεται μια νέα προσέγγιση  της πραγματικότητας. Πιο διαλλακτική (όχι διαλεκτική)!

Ο βουλευτής μας ένοιωσε να ανεβαίνουν οι κομματικές μετοχές του. Έπαψε να έχει ενοχές με την αριστερόφρονη συμπεριφορά του. Άρχισε να συμπεριφέρεται ως καθηγητής πανεπιστημίου, αυτός ένας απλός διδάσκαλος στον πρότερο της πολιτικής βίο του. Υπήρξε κάποιος που πρότεινε πως έπρεπε να τον ορίσουν υπεύθυνο στη σχολή κομματικών στελεχών. Θα μπορούσε με πειθώ να διδάξει τους μαθητές πως μπορείς να πηγαίνεις αριστερά στρεφόμενος προς τα δεξιά! Αυτή είναι η ουσία της διαλεκτικής, έλεγε, κι ο αγαπητός συνάδελφος το φωτεινό παράδειγμα. Οι περισσότεροι συμφωνούσαν.

Μια μειοψηφία του κόμματος όμως αντέδρασε. Εντός του κόμματος αρχικά. Δεν μπορεί μια κλινική περίπτωση, έλεγαν, να αποτελέσει οδηγό για τον θεωρητικό και κατ’ επέκταση πολιτικό προσανατολισμό (ή αποπροσανατολισμό) του κόμματος. Στο επιχείρημα των άλλων πως εδώ δεν έχουμε μια νέα θεωρία αλλά πως απλά η θεωρία επιβεβαιώνεται από τη φύση, απαντούσαν πως κανονικά θα πρέπει να συμβαίνει το αντίθετο. Είμαστε υλιστές ή ιδεαλιστές, ρωτούσαν. Η πράξη γεννά τις ιδέες ή το αντίστροφο; Ξεπερασμένο ερώτημα, απαντούσαν οι άλλοι, μην μας γυρίζετε πίσω στον καιρό του Μαρξ. Βρισκόμαστε στον 21ο αιώνα, πάρτε το χαμπάρι.

Βέβαια αυτή είναι μόνο μια σχηματική, άρα ελλιπής, παρουσίαση της συζήτησης που διεξήχθη και ενίοτε  σε πολύ υψηλούς τόνους. Άλλωστε είναι αδύνατον να καταγράψει κανείς, έστω κι αν κρατάει λεπτομερείς σημειώσεις, τα επιχειρήματα των δυο πλευρών που η καθεμία χρησιμοποιούσε μόνο το ένα μέρος του εγκεφάλου. Οι μεν το αριστερό, οι δε το δεξιό. Ποτέ και τα δυο. Δεν υπήρχε καμία πιθανότητα προσέγγισης.

Εκεί που έγινε ο κακός χαμός ήταν όταν ο βουλευτής, που αποτέλεσε την αφορμή της ιδεολογικής σύγκρουσης, άρχισε και πάλι να χρησιμοποιεί το δεξί του χέρι. Αναγκαστικά, γιατί το αριστερό αχρηστεύτηκε από ένα μεγάλο έγκαυμα. Άλλοι λέγανε από τα κάρβουνα της ψησταριάς που έψηνε χοιρινές μπριζόλες το σαββατοκύριακο. Άλλοι όταν άπλωσε το αριστερό χέρι για να προστατέψει το πρόσωπό του από μια δεξιά χειροβομβίδα κρότου λάμψης στη διαδήλωση προχτές.

 

One response »

  1. Παράθεμα: Ο εξ αναγκασμού αριστερόχειρας – imaginistes

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s